Synopsis

EN
He sits in his chair, motionless and stiff, a stone statue. Aware but unable to react, he lets everything pass by. I, on the contrary, move restlessly from room to room without sleeping, sitting, or speaking. In this way the day passes, many times faster than normal. The place seems to spin according to its own rhythm, like a strangely wound clock.


NL
Hij zit in zijn stoel, onbeweeglijk en stijf, een stenen beeld. Niet in staat om te reageren laat hij alles aan zich voorbij gaan. Ik, daarentegen, beweeg rusteloos van vertrek naar vertrek. Niet geslapen, niet gezeten, niet gepraat. Zo gaat de dag voorbij, hetzij vele malen sneller dan anders. De plek lijkt te draaien volgens een eigen ritme. Als een verkeerd afgestelde klok.